اقدام اوکراین بیشتر از اینکه بهانه جویی ناتو برای تحریک ایران باشد، شامورتی بازی زلنسکی برای تکرار این پیام است که روسیه و ایران دو پرونده جدا از هم نیستند. از طرف دیگر اگر ایران و اوکراین دو پرونده مستقل باشند، قدرتهای غربی میتوانند روی هر کدام جداگانه معامله یا مصالحه کنند. مثلاً فشار بر ایران را کم یا زیاد کنند، یا درباره اوکراین به سمت آتشبس و توافق بروند، بدون اینکه الزاماً یکی به دیگری گره بخورد. اما اگر اوکراین موفق شود این ذهنیت را جا بیندازد که پرونده ایران و روسیه و اوکراین یک بسته امنیتی واحد هستند، آن وقت معامله روی یکی از این پروندهها هزینه بیشتری پیدا میکند. چون هر امتیازی که به روسیه داده شود، ممکن است بهعنوان امتیاز دادن به کل این شبکه تعبیر شود. بنابراین میتوان گفت یکی از اهداف احتمالی زلنسکی این است که راه جدا کردن پرونده اوکراین از سایر رقابتهای ژئوپلیتیکی را ببندد. به این معنا که غرب نتواند بهراحتی بگوید:«در اوکراین کوتاه میآییم، اما در خاورمیانه باقی میمانیم».