بهرامِ چهارم، یکی از پادشاهان ایران از دودمانِ ساسانی بود که در اواسط قرن پنجم میلادی (حدود 388 تا 399 میلادی) شهریارِ ایران بود. او فرزند بهرامِ سوم و نوهی یزدگرد یکم بود و در دورهی حکومت خود به تقویت دولتِ ساسانی و مقابله با تهدیدات خارجی پرداخت. بهرامِ چهارم به عنوان یک پادشاهِ مقتدر، به حمایت از ادیان و فرهنگهای مختلف در سرزمین خود پرداخته و تلاش کرد تا ثبات و امنیت را در امپراتوری ساسانی برقرار کند. وی همچنین به دلیل سیاستهای اقتصادی و نظامیاش معروف بود و در طول سلطنتاش به جنگ با رومیها و دیگر اقوام پرداخت. در تاریخ، بهرامِ چهارم به عنوان یک پادشاهِ قوی و مبتکر در مسائل سیاسی و نظامی شناخته میشود.